พอเข้าใจเรื่องเอนโทรปีที่เพิ่มขึ้น ก็จะให้อภัยกับทุกๆ ความไร้พลังในชีวิต ห้องที่ไม่กวาด ฝุ่นก็จะเกาะเต็ม; เมืองที่ไม่มีผู้คน ก็จะกลับคืนสู่ผืนป่า; ความสัมพันธ์ครั้งหนึ่งหากไม่ดูแลรักษา มันก็จะเย็นชาลง

คำสาปที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในจักรวาล

จุดวิกฤต: ทำไมความพยายาม 58% จึงให้ผลลัพธ์เหมือนกับไม่ได้พยายามเลย

ชีวิตมักจะมารู้ตัวเอาทีหลังเสมอ

คุณไม่ได้มีสมาธิสั้นหรอก แต่มีทั้งอุตสาหกรรมที่คอยแย่งความสนใจของคุณต่างหาก

กฎ 37 เปอร์เซ็นต์คืออะไร?

คุณพยายามอย่างเต็มที่แล้ว ทำไมถึงยังอยู่ที่เดิม?

"ความฝันอันเลือนรางล้วนกลายเป็นเถ้าธุลี"

ทำไมคนยิ่งใหญ่ถึงมักจะมีความเศร้าหมอง?

ทำไมคนยิ่งฉลาดถึงยิ่งมองโลกในแง่ร้ายง่าย?

“เมื่อคุณกำลังคิดถึงความหมายของชีวิต คุณก็แพ้แล้ว เพราะชีวิตไม่ใช่โจทย์ที่มีคำตอบมาตรฐาน มันเป็นสายฝนที่คุณกำลังอยู่ในนั้นแล้ว…”

ถ้าช้าไปแค่เสี้ยววินาที เราคงไม่มีวันได้รู้จักกัน

"Jika ujian mengarang diadakan pada tengah malam, maka dunia sastra Tiongkok akan mementaskan perang para dewa setiap hari"

ครูสาววัย 30 ปี คำพึมพำและบ่นพร่ำหลังเลิกรา~

ชีวิตนี้ต้องได้เจอตัวเองในเวอร์ชันที่แข็งแกร่งที่สุดสักครั้ง

พัฒนาขึ้นวันละ 1% แล้วชีวิตจะดีขึ้นจริงเหรอ?

ประโยคเปิดเรื่องที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์วรรณกรรม ซ่อน【ลัทธิไร้สาระ】ไว้อย่างนั้นหรือ?

"โค้ดมีแค่ 46 บรรทัด แต่ความคิดถึงที่ฉันมีต่อเธอนั้นมีมากกว่านั้นเยอะ"

ทำไมคุณถึงไม่ยอมแพ้ต่อความธรรมดา แต่กลับไม่กล้าที่จะขัดเกลาตัวเองให้ดีขึ้น?

“เมื่อฉันค้นพบความสัมพันธ์ของฉันกับเพื่อน…”