จุดจบของการครอบครองแต่เพียงผู้เดียวคือความโดดเดี่ยว จุดสิ้นสุดของการแบ่งปันคือความอุดมสมบูรณ์

ความกลัวเป็นสัญชาตญาณของสิ่งมีชีวิต แต่ความกล้าหาญคือบทเพลงสรรเสริญของมนุษย์ ต้นฉบับ: อย่าเรียกฉันว่าเทพเจ้าแห่งข้าว

สิ่งที่คิดไว้ตอนเด็กๆ

เก็บความเห็นอกเห็นใจที่ล้นเหลือไว้ ความใจดีของคุณต้องมีขอบเขต

ชิงชิงเป็นคุณหนูตระกูลเศรษฐีจริงๆ หรอเนี่ย??

ฉันใกล้จะเสียคุณปู่ไปแล้ว พ่อแม่หย่าร้างกัน พ่อป่วยทางจิต แม่ไม่สนใจฉัน เป็นปู่กับย่าที่เลี้ยงฉันมา การสูญเสียปู่ไปก็เท่ากับไม่มีบ้านอย่างไร้หนทาง เลยจำใจพาปู่มาแสวงหาความหวังที่นี่

ร้องไห้จนถึงวินาทีสุดท้ายถึงได้รู้ว่าคนที่เจ็บปวดที่สุดก็ยังคงเป็นพวกคุณ

เปลี่ยนเส้นทางชีวิตของเด็กผู้หญิงสองคน

กิจวัตรการดูแลรักษาก่อนนอนของเด็กประถมนั้นประณีตแค่ไหน

เด็กผู้หญิงโหยหาความหรูหรา ความรักของแม่เปรียบดั่งเปลวเพลิง แม่ที่ยากจนตั้งแผงลอยยิ้มสู้ลมฝนจนล้มป่วยในที่สุด! น้ำตาซึม ความรักของแม่ประเมินค่าไม่ได้

การศึกษาแบบจีนที่ทำให้หายใจไม่ออก...

คุณป้าคะ ลูกของคุณเล่นมือถือใหญ่เลย!!!!

ที่แท้คุณปู่คุณย่าก็คือหุ่นยนต์ที่พ่อกับแม่สั่งทำขึ้นมา

คนที่แกล้งทำเป็นหูหนวก สุดท้ายก็ติดกับดักตัวเอง

คุณงามความดีของพ่อแม่ยากจะตอบแทนหมดสิ้น ความแค้นสิบสองปีจับตัวเป็นน้ำแข็ง อย่ารอจนไร้คำกล่าวในยามพลบค่ำ ขอให้พ่อแม่ทุกคนทั่วหล้าร่มเย็นเป็นสุขทุกทิวา

ฉันซื้อยางลบที่แพงที่สุด แต่ก็ช่วยชีวิตพ่อของฉันไว้ไม่ได้!

จินตนาการที่ฉันเคยคิดเมื่อตอนเด็ก

#ชีวิตในหุบเขาที่เธอเป็นคนกำหนดเอง

การบ้านช่วงวันหยุดฤดูหนาวของทุกคนทำเสร็จกันรึยังครับ

ไม่นึกเลยว่าตะเกียบจะคร่าชีวิตคนได้